2010/Jan/07

Entry by แมงกะพรุน

สวัสดีปีใหม่ค่ะ หายหน้าหายตาไปนานเนื่องจากไปพอกไขมันอยู่ที่บ้านของช้าง ขออณุญาตข้ามสคส.ปีใหม่ไปแล้วกลับไปเข้าเรื่องโอเซจิกันต่อเลยนะคะ (ส.ค.ส.อยู่ในอีกเอนทรี่นะคะ)

หลังจากหลอกล่อมนุษย์อีกสี่ชีวิตมาร่วมลงขันลงเงินทำอาหารโอเซจิและวางแผนเมนูกันเรียบร้อยแล้ว เช้าวันทีี่ 29 เจลก็จับบัสจากยอดดอย ปุเล้งปุเล้งลงไปที่แมคโดนัลด์เขตโมจิกาฮาม่า สถานที่ระดมพลกับช้างก่อนออกไปรบกับเหล่าแม่บ้านป้าๆยายๆทั้งหลาย

เวลา 12.30 น. ตามเวลาของนาฬิกาเจล เมื่อได้รับเมล์แจ้งจากสมาชิกหน่วยที่เหลือว่าไม่สามารถมาร่วมรบได้ หน่วยสอยวัตถุดิบที่เหลือแค่ช้างกับเจลก็เคลื่อนพลไปยังซุเปอร์มาร์เก็ตฮิโรเสะที่อยู่ห่างออกไปราวๆยี่สิบเมตร

 

 หน่วยข่าวกรองรายงานมาว่าทางซุเปอร์ได้นำวัตถุดิบสำหรับทำโอเซจิมาลงได้สองสามวันแล้ว เมื่อเจลกับช้างบุกเข้าไปก็พบว่าเป็นจริงตามรายงาน ในซุ้มผักก็มีผักแปลกๆที่ไม่ค่อยจะได้เห็นอย่างแครอทสีแดง หัวดอกลิลลี่(ยูริเนะ) หัวคุไว แผงขายปลามีปลาไท ปลาบุริ และปลามงคลอื่นๆทุกขนาดทุกราคานอนตาใสแป๋วกันอยู่ เป็นที่น่าแปลกว่าเหล่าม็อบแม่บ้านยังไม่ปรากฏตัวทั้งๆที่ก็ปาเข้าไปบ่ายๆแล้ว (ตอนหลังมาค้นพบว่ามือโปรอย่างพวกเธอนั้นตัดหน้าไปสอยวัตถุดิบจากอีกสนามรบที่ดุเดือดกว่า)

เจลกับช้างยืนตัดสินใจกันอยู่นานมากเรื่องปลาไท ตอนแรกเจอปลาไทไซส์ML ตัวละห้าร้อยแปดสิบเยน (ในรูป) ช้างเลยสอยมา ทว่าเดินมาอีกหน่อยก็เจอปลาไทตัวจิ๋วราคาถูกกว่า เลยเอาพี่กลางใหญ่ไปคืนแผง สุดท้ายคุยกันไปคุยกันมา เราก็ตัดสินใจว่าจะไปสอยปลาไทเอาที่สนามรบอีกที่เพราะไม่อยากหิ้วไปหิ้วมา กลัวจะช้ำ สุดท้ายของที่ได้จากซุเปอร์มาเก็ตฮิโรเสะก็คือแครอทสีแดง หัวดอกลิลลี่ หัวคุไว พวกคามาโบโกะและไข่ม้วน คาราชิเร็นคง สาเกทำอาหาร คอมบุ และของเบ็ดเตล็ดอีกเล็กๆน้อยๆ

หน่วยสอบวัตถุดิบเคลื่อนพลต่อไปยังสนามรบห้างยูเมะทาวน์ หลังจากใช้เวลาเดินทางด้วยเท้าเป็นเวลาร่วมครึ่งชั่วโมง เมื่อถึงปากทางเข้าซุเปอร์มาเก็ตของห้าง เจลกับช้างถึงกับตาค้างกับความยิ่งใหญ่กองทัพแม่บ้านและพ่อบ้านที่เดินสวนสนามกันขวั่กไขว่ ไม่รอช้า พวกเราก็รีบลงไปตะลุมบอนสอยของด้วย ของที่ได้มาจากยูเมะทาวน์ก็คือกุ้งตัวใหญ่ขนาดกุ้งแม่น้ำหกตัว (ใช้แทนปลา) ถั่วดำต้มแล้ว เกาลัดเชื่อม เห็ดหอมหน้าตาดี หมูสามชั้น ไข่ บุกก้อน หัวไชเท้าและเปลือกยูสุแห้ง (ยูสุเป็นผลไม้ชนิดหนึ่งในตระกูลส้มและมะนาว กลิ่นออกหวานอมเปรี้ยว ใช้สำหรับใส่ในซุปใส)

ตรงนี้เจลขออณุญาตบ่นนิสัยไม่ค่อยดีของคนญี่ปุ่นหน่อย คิดว่าหลายๆคนคงเคยดูการ์ตูนแล้วเห็นพวกแม่บ้านแย่งของลดราคากันดุเดือดราวจะฆ่ากันตาย เรื่องจริงกับการ์ตูนก็แทบไม่ต่างกันเลยค่ะ พวกคุณแม่บ้านที่แต่งตัวสวยๆมาซื้อของนี่ พอเห็นพนักงานห้างเอาของมาเทใส่กระจาดลงราคาปั๊บ พวกคุณเธอก็จะลืมความเป็นผู้ดีและมารยาททางสังคมไปหมดสิ้น อย่างตอนที่เจลไปซื้อกุ้งนี่ เห็นๆอยู่ว่าเจลกำลังคีบหาง เจ๊คนหนึ่งก็เอาคีมมาคีบหัวแล้วฉกไปจากมือเจลเฉยเลย ส่วนป้าคนอื่นข้างๆแกก็ใช้คีมแกพลิกๆๆคุ้ยๆๆกองกุ้งจนมันเละไปหมด เจลกับช้างพูดไม่ออกเลย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราเจอเรื่องแบบนี้ด้วยค่ะ ที่ร้านขายผักเจลก็โดนบ่อย เพื่อนคนอื่นก็บ่นเหมือนกันว่าโดนดึงของไปจากมือเลยทั้งๆที่หยิบขึ้นมาแล้ว ล่าสุดนี่ก็ไปซื้อกล้วยกับช้าง เหลือหวีสุดท้าย จู่ๆก็มีลุงคนหนึ่งมาจากไหนก็ไม่รู้ พุ่งมาฉกไป เราก็ไม่ว่าอะไร นึกว่าลุงแกไม่เห็นว่าเรากำลังจะซื้อ คุณลุงแกเดินกลับไปคุยกับลูกๆของลุง ฟังได้ยินแว่วๆว่าลูกๆของลุงไม่ได้อยากจะกินกล้วย แล้วตอนหลังคุณลุงที่หน้าแตกไปแล้วก็หันมาถามเจลกับช้างว่าจะเอากล้วยไหม อ้าว...งั้นแสดงว่าความจริงลุงก็เห็นนี่ว่าพวกหนูกำลังจะหยิบน่ะ

นี่ถ้าเป็นในตลาดนัดเมืองไทยนะ มีหวังตบกันกลางตลาดแน่ๆ ฉกของกันแบบนี้ แม่บ้านไทยเราก็ดุเดือดนะคะเรื่องของลดราคาเนี่ย แต่ขนาดมาฉกไปจากมือหรือพุ่งมาคว้าทั้งๆที่เขากำลังจะซื้อเนี่ย เจลรู้สึกว่าไม่ค่อยมีเท่าไหร่นะ

หลังจากที่สอยของมาจากยูเมะทาวน์แล้ว เจลกับช้างก็ไปพักรบกันที่สตาร์บักส์ในห้างโทกิว่า ห้างโทกิว่าเป็นห้างท้องถิ่นของจังหวัดโออิตะค่ะ  ค่อนข้างจะเก่าหน่ิอย สินค้าที่ขายเป็นสินค้าคุณภาพดีแต่ราคาสูง เหมือนจะพุ่งเป้าไปยังลูกค้าที่ค่อนข้างจะมีรายได้มั่นคงหน่อย ส่วนยูเมะทาวน์นี่คล้ายๆเซ็นทรัล เป็นห้างทั่วๆไป วัยรุ่นเดินกันเยอะ เจลเข้าโทกิว่าบ่อยกว่ายูเมะทาวน์ ไม่ใช่เพราะมีเงินหรอกค่ะ(แกลบๆอยู่) แต่ซุเปอร์มาเก็ตชั้นใต้ดินของโทกิว่านี่ล่ะ สวรรค์ของคนชอบทานผักสดๆถูกๆเลย สหกรณ์กับสวนผักเล็กๆในโออิตะเขานำผักบางส่วนมาฝากขายที่นี่กันค่ะ เป็นมุมเล็กๆมีกะบะสีฟ้าๆเรียงราย พวกคุณป้าก็จะมายืนก้มๆเงยๆอยู่แถวนี้ เจลเองเป็นแฟนเหนียวแน่นของเห็ดหอมไซส์จัมโบ้กับเห็ดเอรินจิที่ทั้งสวยทั้งถูก หาซื้อที่ไหนไม่ได้อีกแล้วในเบปปุ นอกจากนั้นก็มีร้านขายขนมญี่ปุ่นโบราณสำหรับทานกับมัทฉะ ร้านร้อยเยน และก็ร้านขนมอื่นๆที่ราคาไม่แพง สำหรับปีใหม่นี้ เจลก็มาสอยรากบัว หัวมันซาโตะอิโมะ เต้าหู้นิ่มพิเศษ ยูสุ หัวคาบุ หน่อไม้ และก็กล่องสำหรับใส่โอเซจิจากร้านร้อยเยน

รวมของที่สอยได้ในวันนี้ (เก็บที่ห้องเจล)

ความหมายของวัตถุดิบบางอย่าง(เท่าที่ค้นเจอ)

รากบัว เวลาตัดขวางแล้วจะเห็นว่ามีโพรงอยู่มากมายในเนื้อ มีความหมายในเชิงว่ามองอะไรได้ทะลุปรุโปร่ง มองการณ์ไกล

หน่อไม้

คอมบุ (สาหร่ายหนาสำหรับทำซุป) พ้องเสียงกับคำว่า "โยโรโคบุ" ที่แปลว่า "ความปิติยินดี"

ยูสุ

มันซาโตะอิโมะ มีความหมายว่าลูกเต้าเหล่าเยอะ

หัวคุไว  รูปร่างที่มีหน่ออันโตๆงอกออกมาจากหัว ในภาษาญี่ปุ่นพูดว่า 芽が出る Me ga deru ซึ่งไปพ้องกับคำว่า Medetai ที่แปลว่าความสุข ความยินดี บางตำราก็ว่าการที่มีหน่อแตกออกมาเป็นสัญลักษณ์แทนคำอธิษฐานที่เป็นจริง

เห็ดหอม ค้นความหมายไม่เจอที แต่คิดว่าน่าจะมีความหมายแนวๆเดียวกับของจีนที่ว่าเป็นผักมงคล

หัวดอกลิลลี่ (ยูริเนะ) ยูริเนะถือเป็นของหายากพอควรค่ะเพราะไม่ค่อยพบขายนอกจากช่วงปีใหม่ เท่าที่ค้นๆมารู้สึกว่าจะเป็นหนึ่งในยาจีน ส่วนความหมายของมันในโอเซจินี่ยังค้นไม่เจอ

หัวคาบุ เอาไปทำของดองที่มีรูปร่างคล้ายดอกเบญจมาศค่ะ

แครอทแดงกับหัวไชเท้า เอาไปทำของดองสีขาวแดงชื่อโควฮาคุนามาสุค่ะ สีขาวแดงเป็นสีมงคลของปีใหม่

 

รวมเอนทรี่ในซีรี่ส์

-Osechi-โปรเจ็กต์เปิบข้ามปี: เมื่อกุ๊กเถื่อนริทำข้าวกล่องปีใหม่...: http://jellyfish-marine.exteen.com/20091229/osechi

-Osechi-โปรเจ็กต์เปิบข้ามปี EP01: สอยวัตถุดิบ! (ภาคช้าง): http://jellyfish-marine.exteen.com/20091229/osechi-ep01-1

 

Comment

Comment:

Tweet


แต่ละอย่างไม่เคยกินเลยอะ
#2 by โรงงาน (223.207.132.23) At 2010-11-24 12:53,
Jellจัง พี่ aerithเอง
ตอนนี้เมลพี่เจ๊งบ้ง ยังไงเจลช่วยแอดเมลใหม่พี่ทีน้าneng_psycho7 แอดฮอทเมลด็อทคอมน้าconfused smile
#1 by aerith-chan At 2010-10-22 23:14,