2009/Dec/26

 Entry by แมงกะพรุน

โอ๊ะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย อีเจลอัพสองเอนทรี่ติดแถมยาวอีก เมืองไทยต้องหิมะตกแน่ๆเลยนะ(เธอว์)

ความเดิมจากตอนที่แล้ว...

"แมงกะพรุนยอดดอยได้หอบร่างข้ามเกาะไปทะเลญี่ปุ่นตะวันตก ครั้นถึงที่หมายปลายทางของวันแรก แมงกะพรุนก็ลากสังขารอันเหนื่อยล้า(โกหก ยังมีแรงไปเดินเล่นต่ออีกสามชั่วโมงหลังจากนั้น)ไปถึงโรงแรมที่ซุกหัวนอนจนได้ ทว่า นอกจากคุณลุงใจดีที่ฟร้อนท์แล้ว ยังมีสิ่งอื่นที่รอแมงกะพรุนอยู่ในโรงแรมเก่าๆนั้น..."

พาดหัวอย่างกับหนังผี...แต่เรื่องจริงมันก็ระทึกใจใช่เล่นนะคะ หึหึ

ก่อนอื่นขอแปะรูปถ่ายของมัทสึเอะรูปเดียวที่ถ่ายไว้ก่อน

นิสัยลืมถ่ายรูปนี่มันแย่จริงๆแหะ ความจริงมีอีกสองสามรูปที่ถ่ายไว้ด้วยกล้องมือถือ แต่ไม่ค่อยมีอะไรเลยไม่เอามาแปะดีกว่า 

หลังจากที่คุณลุงใจดีให้กุญแจห้องเรามาแล้ว เจลก็ลากกระเป๋าขึ้นลิฟต์...เก่าๆ ไปยังห้องพักของตัวเอง จองห้องไม่สูบบุหรี่ไว้เพราะเป็นคนแพ้กลิ่นบุหรี่อย่างมาก

แน่นอนว่าห้องพักก็เก่าไม่แพ้ส่วนอื่นๆของโรงแรมเลย สีไฟสีเหลืองๆส้มๆ ผ้าม่านกับผ้าปูเตียงที่เหลืองๆเก่าๆ ไหนจะเฟอร์นิเจอร์หน้าตาน่ากลัวอีก...สุดท้ายก็แอร์แบบตั้งพื้น เหมือนกับที่พบได้ตามโรงแรมจิ้งหรีดของเมืองไทย

ฟุดฟิดๆ ใช้จมูกทดสอบกลิ่น ไม่ตรวจพบกลิ่นบุหรี่ เอาน่ะ อย่างน้อยคื่นนี้ก็นอนได้แน่ๆ ว่าแล้วก็เอาเป้อันเล็กออกมา เตรียมไปเดินหาข้าวเย็น

ตอนนั้นเองที่เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าแบงก์หมื่นเยนในป้ายคล้องคอหล่นหายไป...หายไป...หายไป...

ปกติเวลาที่เดินทาง เจลจะห้อยป้ายแนมแท็กไว้เสมอ ไม่ได้เขียนชื่อใส่ไว้นะ แต่ใส่พวกตั๋วรถไฟ พวกบัตรเปิดประตูโรงแรมกับเงินสำรองฉุกเฉินพวกนี้ไว้ ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าใส่ไว้หมื่นหนึ่งมันก็เยอะไป แต่คิดอีกที ถ้ากระเป๋าตังค์หายหมด เราอยู่ไกลจากเบปปุขนาดนี้ไม่มีเงินถึงหมื่นคงลำบากอยู่ ว่าแล้วก็เลยยัดแบงก์หมื่นเข้ามา...ฮือ...งี่เง่า งี่เง่าทีุ่สุดดด

ช่างมัน...Life goes on ถือซะว่าที่ไปฝึกงานเขาออกค่าเดินทางให้ฟรีแถมยังมีค่าขนมให้อีก แล้วเราก็ได้เงินทุนจากมาประเทศเขาเยอะแล้ว คืนไปฟรีๆสักหมื่นหนึ่งคงไม่เป็นไร

ก่อนจะออกจากห้อง โทรหาพี่ซามีร่าเพื่อรายงานตัวว่ามาถึงมัทสึเอะแล้ว พี่เค้าก็ถามด้วยความเป็นห่วงว่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า หาที่พักได้ไหม แล้วพรุ่งนี้เดินทางไปท่าเรือถูกแน่นะ เจลก็ตอบพี่เขาไปว่าจองโรงแรมผ่านอินเตอร์เน็ท ตอนนี้อยู่ในห้องเรียบร้อย ส่วนเรื่องพรุ่งนี้ไม่ต้องห่วง เจลเช็คเส้นทางมาเรียบร้อยแล้ว

"ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ ไปถึงตามเวลานัดแน่นอน"

"จะไม่ห่วงได้ไงล่ะ เป็นผู้หญิงคนเดียว แถมใช่ว่าจะเที่ยวไปนุ่นไปนี่บ่อยๆหรอกใช่มั้ย?"

"ขอโทษค่ะ..." อย่างนี้นี่เอง! ที่ทั้งโอมูระซังกับพี่ซามีร่าเป็นห่วงก็เพราะอย่างนี้นี่เอง 

 ถ้าว่ากันจริงๆแล้วเจลก็มีประสบการณ์เที่ยวในญี่ปุ่นเยอะพอตัวเหมือนกันนะคะ การวางแผนเดินทางเที่ยวในญี่ปุ่นก็เป็นอะไรที่ง่ายมาก เพราะข้อมูลทั้งหมด ไม่ว่าจะเส้นทาง โรงแรมที่พัก ก็สามารถเช็คหรือจองได้ผ่านอินเตอร์เน็ท ตั๋วรถไฟก็ไปซื้อกับสหกรณ์ของมหาลัย ให้เค้าช่วยดูเส้นทางและเรื่องอื่นๆให้ด้วยก็ได้ ระหว่างการเดินทางถ้ามีข้อสงสัยหรือปัญหาขึ้นมา เจ้าหน้าที่สถานีรถไฟกับพนักงานโรงแรม(และดิกชันนารี)ช่วยท่านได้เสมอ แล้วปกติเจลเป็นคนที่ไม่ชอบเที่ยวย่านชอปปิ้งกับที่ที่คนไปเยอะๆ เวลาไปที่ไหนเลยเตรียมตัวทำการบ้านวางแผนการเดินทางเองมาตลอด เพราะสาเหตุเหล่านี้กระมังที่ทำให้เจลมั่นใจ(เกินไป)จนลืมคิดในแง่ความปลอดภัยไปเลย ...มาคิดดูดีๆแล้วเจลก็ไม่เคยเดินทางไกลขนาดนี้คนเดียวเลยนะ เหอๆ

โทรศัพท์จบก็ออกไปเดินหาข้าวเย็นกิน พี่ซามีร่าแนะนำร้านอาหารศรีลังกาแต่เจลขี้เกียจเดินไปไกลขนาดนั้น เลยเดินไปทานแกงกะหรี่ใกล้ๆสถานี อร่อยดีแต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา เช็คตารางบัสไปท่าเรือ ซื้อขนมกับน้ำเปล่าจากมินิมาร์ทแล้วก็กลับไปโรงแรม

ราคาห้อง 3,750 เยน จะว่าธรรมดาก็ธรรมดา เพราะโรงแรมบิสิเนสโฮเท็ลส่วนใหญ่ก็ราคานี้ จะว่าแพงก็แพงเพราะโรงแรมมันเก่าเหลือ แถมแอบไกลจากสถานี ที่เจลจำต้องเลือกจองโรงแรมนี้ก็เพราะมันเป็นโรงแรมเดียวในละแวกสถานีรถไฟที่มีห้องไม่สูบบุหรี

ตกค่ำ อากาศเริ่มร้อน เจลเปิดแอร์

...และกลิ่นบุหรี่ก็เริ่มโชยมา

กะแล้ว...ตรูกะแล้ว...ที่นี่มันเกาะญี่ปุ่นจริงๆด้วย ต่อให้เรียกว่าห้องไม่สูบบุหรี่ ก็ไม่ได้หมายความว่าท่ออะไรมันจะไม่ได้ต่อกับห้องไม่สูบบุหรี่  เหมือนกับในร้านอาหารที่ที่นั่งสูบบุหรี่กับที่นั่งไม่สูบบุหรี่อยู่ติดกันโดยไม่มีอะไรกั้นนั่นแหละ... 

สุดท้ายเจลก็ปิดแอร์ เดินไปจะเปิดหน้าต่าง............

...............หน้าต่างเปิดไม่ได้อีก

โอเค งั้นก็ไม่เปิดหน้าต่างก็ได้ เอาแค่พัดลมระบายอากาศในห้องน้ำก็ได้

.............เปิดแล้วก็มีกลิ่นบุหรี่โชยออกมา

แถมพอนอนลงไปบนเตียงก็พบว่าผ้าปูที่นอนมันมีกลิ่นบุหรี่หึ่งเลย...

ความจริงนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอปัญหานี้ คราวก่อนที่เดินทางไปเก็บข้อมูลทำรายงานที่อื่นก็เจอแบบนั้นเหมือนกันค่ะ เกลียดบุหรี่ อ๊ากกกกกกก

ว่าแล้วเจลก็เลยลงไปบ่นๆกับคุณลุงว่ามันมีกลิ่นบุหรี่น่ะค่ะ เปลี่ยนห้องได้ไหมคะ คุณลุงก็ดูตกใจๆ แต่ก็บอกว่าไม่มีห้องไม่สูบบุหรี่ห้องอื่นแล้วครับ เจลก็เลยขอสเปรย์ระงับกลิ่นมาแทน แน่นอนว่าช่วยอะไรได้ไม่มาก

กลับมาถึงห้อง ปิดทีวีพยายามข่มตานอน ในช่วงที่เหมือนๆจะใกล้หลับได้แล้วนั้นเองที่หูก็ไปได้ยินเสียงประหลาดๆดังครืดด คราดด ครืดด คราดด...

เอ๊ะ เสียงอะไร? แอร์ก็ปิดแล้ว ทีวีก็ปิด พัดลมห้องน้ำก็ปิด เอ๊ะเสียงอะไร?

อืม...ไอ้คราบดำๆเป็นหย่อมที่พื้นพรมนี่คงไม่ใช่คราบเลือดหรอกนะ....

ไอ้คราบสีน้ำตาลแดงๆบนผ้าห่มนี่ก็คงแค่รอยเปื้อนสินะ...

...ใต้เตียงคงไม่มีอะไรนะ...

เสียงนั้นยังดังต่อไป ดังเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่อง จนสุดท้ายเจลก็ต้องลุกขึ้นมาเพื่อหาต้นเสียง

ห้านาทีผ่านไปก็ค้นพบว่าเสียงมันดังผ่านกำแพงมาจากห้องข้างๆ...

ใช่แล้วค่ะพ่อแม่พี่น้อง มันคือเสียงกรนนั่นเอง

มันคือเสียงกรนถึกๆของซาลารี่แมนที่พักอยู่ห้องข้างๆ ยิ่งเอาหูไปแนบกำแพงฟังก็ยิ่งมั่นใจ มาจิไกนาคุ 間違いなく・・・

 แล้วรู้มั้ยคะว่าที่แย่กว่านั้นคืออะไร?

เสียงกรนนั้นดังกว่าเสียงทีวีที่เจลพยายามเปิดเพื่อกลบเสียงมันอีกค่ะ

ทั้งกลิ่นบุหรี่ ทั้งเสียงกรน สรุปว่าคืนนั้นแทบไม่ได้นอนทั้งคืน...

Comment

Comment:

Tweet


If you try to find locality where you can get resume service "prime-resume.com" here is very absolute place for you about this topic, which implement examples and gives an fortune to learn how make great CV resumes . But this site is more compelling, and more invaluable.
#7 by this Web site (103.7.57.18|91.201.64.16) At 2012-07-26 15:37,
I have got strong skillfulness in essays writing. But, I am not able to aid everybody who needs academic papers. They have an opportunity to order Writing term papers if I don't have time to assist.
#6 by Buy a pre-written term paper (193.105.210.41) At 2011-11-29 12:53,
I really know that the <a href="http://4submission.com">cheap seo packages</a> providers can help websites that have various categories!
#5 by MelindaMASON20 (193.105.210.41) At 2011-11-29 10:07,
มารออ่านด้วยคนbig smile
#4 by fafner At 2009-12-29 13:41,
เป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวใช่เล่น เสียงกรน sad smile แต่บุหรี่นี่ก็เป็นข้อเสียของญี่ปุ่นจริงๆ...

รออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับ ^^
#3 by Chuy At 2009-12-27 13:36,
ปีย์จังท่าจะสนุกสนานดีนะ(?) งานยุ่งใช่ม้า สู้ๆเน้อ รักษาสุขภาพด้วยนะbig smile
#2 by P i s a j * E l f At 2009-12-27 12:23,
ชีวิตฟังดูน่าสนุกดีนะ ได้ไปนั่นไปนี่ในญี่ปุ่นหลายแห่ง ...

ทางนี้น่ะ สมัยอยู่มหาลัย ต้องนอนกับญาติผู้ชายสองคน(ในห้องเดียวกัน) แล้วสองคนนั้นผลัดกันกรน ... (-.-) อืมม์ สุดๆไปเลย
#1 by ฟิล At 2009-12-26 20:30,