2010/Jan/07

Entry by แมงกะพรุน

สวัสดีปีใหม่ค่ะ หายหน้าหายตาไปนานเนื่องจากไปพอกไขมันอยู่ที่บ้านของช้าง ขออณุญาตข้ามสคส.ปีใหม่ไปแล้วกลับไปเข้าเรื่องโอเซจิกันต่อเลยนะคะ (ส.ค.ส.อยู่ในอีกเอนทรี่นะคะ)

หลังจากหลอกล่อมนุษย์อีกสี่ชีวิตมาร่วมลงขันลงเงินทำอาหารโอเซจิและวางแผนเมนูกันเรียบร้อยแล้ว เช้าวันทีี่ 29 เจลก็จับบัสจากยอดดอย ปุเล้งปุเล้งลงไปที่แมคโดนัลด์เขตโมจิกาฮาม่า สถานที่ระดมพลกับช้างก่อนออกไปรบกับเหล่าแม่บ้านป้าๆยายๆทั้งหลาย

เวลา 12.30 น. ตามเวลาของนาฬิกาเจล เมื่อได้รับเมล์แจ้งจากสมาชิกหน่วยที่เหลือว่าไม่สามารถมาร่วมรบได้ หน่วยสอยวัตถุดิบที่เหลือแค่ช้างกับเจลก็เคลื่อนพลไปยังซุเปอร์มาร์เก็ตฮิโรเสะที่อยู่ห่างออกไปราวๆยี่สิบเมตร

 

 หน่วยข่าวกรองรายงานมาว่าทางซุเปอร์ได้นำวัตถุดิบสำหรับทำโอเซจิมาลงได้สองสามวันแล้ว เมื่อเจลกับช้างบุกเข้าไปก็พบว่าเป็นจริงตามรายงาน ในซุ้มผักก็มีผักแปลกๆที่ไม่ค่อยจะได้เห็นอย่างแครอทสีแดง หัวดอกลิลลี่(ยูริเนะ) หัวคุไว แผงขายปลามีปลาไท ปลาบุริ และปลามงคลอื่นๆทุกขนาดทุกราคานอนตาใสแป๋วกันอยู่ เป็นที่น่าแปลกว่าเหล่าม็อบแม่บ้านยังไม่ปรากฏตัวทั้งๆที่ก็ปาเข้าไปบ่ายๆแล้ว (ตอนหลังมาค้นพบว่ามือโปรอย่างพวกเธอนั้นตัดหน้าไปสอยวัตถุดิบจากอีกสนามรบที่ดุเดือดกว่า)

เจลกับช้างยืนตัดสินใจกันอยู่นานมากเรื่องปลาไท ตอนแรกเจอปลาไทไซส์ML ตัวละห้าร้อยแปดสิบเยน (ในรูป) ช้างเลยสอยมา ทว่าเดินมาอีกหน่อยก็เจอปลาไทตัวจิ๋วราคาถูกกว่า เลยเอาพี่กลางใหญ่ไปคืนแผง สุดท้ายคุยกันไปคุยกันมา เราก็ตัดสินใจว่าจะไปสอยปลาไทเอาที่สนามรบอีกที่เพราะไม่อยากหิ้วไปหิ้วมา กลัวจะช้ำ สุดท้ายของที่ได้จากซุเปอร์มาเก็ตฮิโรเสะก็คือแครอทสีแดง หัวดอกลิลลี่ หัวคุไว พวกคามาโบโกะและไข่ม้วน คาราชิเร็นคง สาเกทำอาหาร คอมบุ และของเบ็ดเตล็ดอีกเล็กๆน้อยๆ

หน่วยสอบวัตถุดิบเคลื่อนพลต่อไปยังสนามรบห้างยูเมะทาวน์ หลังจากใช้เวลาเดินทางด้วยเท้าเป็นเวลาร่วมครึ่งชั่วโมง เมื่อถึงปากทางเข้าซุเปอร์มาเก็ตของห้าง เจลกับช้างถึงกับตาค้างกับความยิ่งใหญ่กองทัพแม่บ้านและพ่อบ้านที่เดินสวนสนามกันขวั่กไขว่ ไม่รอช้า พวกเราก็รีบลงไปตะลุมบอนสอยของด้วย ของที่ได้มาจากยูเมะทาวน์ก็คือกุ้งตัวใหญ่ขนาดกุ้งแม่น้ำหกตัว (ใช้แทนปลา) ถั่วดำต้มแล้ว เกาลัดเชื่อม เห็ดหอมหน้าตาดี หมูสามชั้น ไข่ บุกก้อน หัวไชเท้าและเปลือกยูสุแห้ง (ยูสุเป็นผลไม้ชนิดหนึ่งในตระกูลส้มและมะนาว กลิ่นออกหวานอมเปรี้ยว ใช้สำหรับใส่ในซุปใส)

ตรงนี้เจลขออณุญาตบ่นนิสัยไม่ค่อยดีของคนญี่ปุ่นหน่อย คิดว่าหลายๆคนคงเคยดูการ์ตูนแล้วเห็นพวกแม่บ้านแย่งของลดราคากันดุเดือดราวจะฆ่ากันตาย เรื่องจริงกับการ์ตูนก็แทบไม่ต่างกันเลยค่ะ พวกคุณแม่บ้านที่แต่งตัวสวยๆมาซื้อของนี่ พอเห็นพนักงานห้างเอาของมาเทใส่กระจาดลงราคาปั๊บ พวกคุณเธอก็จะลืมความเป็นผู้ดีและมารยาททางสังคมไปหมดสิ้น อย่างตอนที่เจลไปซื้อกุ้งนี่ เห็นๆอยู่ว่าเจลกำลังคีบหาง เจ๊คนหนึ่งก็เอาคีมมาคีบหัวแล้วฉกไปจากมือเจลเฉยเลย ส่วนป้าคนอื่นข้างๆแกก็ใช้คีมแกพลิกๆๆคุ้ยๆๆกองกุ้งจนมันเละไปหมด เจลกับช้างพูดไม่ออกเลย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราเจอเรื่องแบบนี้ด้วยค่ะ ที่ร้านขายผักเจลก็โดนบ่อย เพื่อนคนอื่นก็บ่นเหมือนกันว่าโดนดึงของไปจากมือเลยทั้งๆที่หยิบขึ้นมาแล้ว ล่าสุดนี่ก็ไปซื้อกล้วยกับช้าง เหลือหวีสุดท้าย จู่ๆก็มีลุงคนหนึ่งมาจากไหนก็ไม่รู้ พุ่งมาฉกไป เราก็ไม่ว่าอะไร นึกว่าลุงแกไม่เห็นว่าเรากำลังจะซื้อ คุณลุงแกเดินกลับไปคุยกับลูกๆของลุง ฟังได้ยินแว่วๆว่าลูกๆของลุงไม่ได้อยากจะกินกล้วย แล้วตอนหลังคุณลุงที่หน้าแตกไปแล้วก็หันมาถามเจลกับช้างว่าจะเอากล้วยไหม อ้าว...งั้นแสดงว่าความจริงลุงก็เห็นนี่ว่าพวกหนูกำลังจะหยิบน่ะ

นี่ถ้าเป็นในตลาดนัดเมืองไทยนะ มีหวังตบกันกลางตลาดแน่ๆ ฉกของกันแบบนี้ แม่บ้านไทยเราก็ดุเดือดนะคะเรื่องของลดราคาเนี่ย แต่ขนาดมาฉกไปจากมือหรือพุ่งมาคว้าทั้งๆที่เขากำลังจะซื้อเนี่ย เจลรู้สึกว่าไม่ค่อยมีเท่าไหร่นะ

หลังจากที่สอยของมาจากยูเมะทาวน์แล้ว เจลกับช้างก็ไปพักรบกันที่สตาร์บักส์ในห้างโทกิว่า ห้างโทกิว่าเป็นห้างท้องถิ่นของจังหวัดโออิตะค่ะ  ค่อนข้างจะเก่าหน่ิอย สินค้าที่ขายเป็นสินค้าคุณภาพดีแต่ราคาสูง เหมือนจะพุ่งเป้าไปยังลูกค้าที่ค่อนข้างจะมีรายได้มั่นคงหน่อย ส่วนยูเมะทาวน์นี่คล้ายๆเซ็นทรัล เป็นห้างทั่วๆไป วัยรุ่นเดินกันเยอะ เจลเข้าโทกิว่าบ่อยกว่ายูเมะทาวน์ ไม่ใช่เพราะมีเงินหรอกค่ะ(แกลบๆอยู่) แต่ซุเปอร์มาเก็ตชั้นใต้ดินของโทกิว่านี่ล่ะ สวรรค์ของคนชอบทานผักสดๆถูกๆเลย สหกรณ์กับสวนผักเล็กๆในโออิตะเขานำผักบางส่วนมาฝากขายที่นี่กันค่ะ เป็นมุมเล็กๆมีกะบะสีฟ้าๆเรียงราย พวกคุณป้าก็จะมายืนก้มๆเงยๆอยู่แถวนี้ เจลเองเป็นแฟนเหนียวแน่นของเห็ดหอมไซส์จัมโบ้กับเห็ดเอรินจิที่ทั้งสวยทั้งถูก หาซื้อที่ไหนไม่ได้อีกแล้วในเบปปุ นอกจากนั้นก็มีร้านขายขนมญี่ปุ่นโบราณสำหรับทานกับมัทฉะ ร้านร้อยเยน และก็ร้านขนมอื่นๆที่ราคาไม่แพง สำหรับปีใหม่นี้ เจลก็มาสอยรากบัว หัวมันซาโตะอิโมะ เต้าหู้นิ่มพิเศษ ยูสุ หัวคาบุ หน่อไม้ และก็กล่องสำหรับใส่โอเซจิจากร้านร้อยเยน

รวมของที่สอยได้ในวันนี้ (เก็บที่ห้องเจล)

ความหมายของวัตถุดิบบางอย่าง(เท่าที่ค้นเจอ)

รากบัว เวลาตัดขวางแล้วจะเห็นว่ามีโพรงอยู่มากมายในเนื้อ มีความหมายในเชิงว่ามองอะไรได้ทะลุปรุโปร่ง มองการณ์ไกล

หน่อไม้

คอมบุ (สาหร่ายหนาสำหรับทำซุป) พ้องเสียงกับคำว่า "โยโรโคบุ" ที่แปลว่า "ความปิติยินดี"

ยูสุ

มันซาโตะอิโมะ มีความหมายว่าลูกเต้าเหล่าเยอะ

หัวคุไว  รูปร่างที่มีหน่ออันโตๆงอกออกมาจากหัว ในภาษาญี่ปุ่นพูดว่า 芽が出る Me ga deru ซึ่งไปพ้องกับคำว่า Medetai ที่แปลว่าความสุข ความยินดี บางตำราก็ว่าการที่มีหน่อแตกออกมาเป็นสัญลักษณ์แทนคำอธิษฐานที่เป็นจริง

เห็ดหอม ค้นความหมายไม่เจอที แต่คิดว่าน่าจะมีความหมายแนวๆเดียวกับของจีนที่ว่าเป็นผักมงคล

หัวดอกลิลลี่ (ยูริเนะ) ยูริเนะถือเป็นของหายากพอควรค่ะเพราะไม่ค่อยพบขายนอกจากช่วงปีใหม่ เท่าที่ค้นๆมารู้สึกว่าจะเป็นหนึ่งในยาจีน ส่วนความหมายของมันในโอเซจินี่ยังค้นไม่เจอ

หัวคาบุ เอาไปทำของดองที่มีรูปร่างคล้ายดอกเบญจมาศค่ะ

แครอทแดงกับหัวไชเท้า เอาไปทำของดองสีขาวแดงชื่อโควฮาคุนามาสุค่ะ สีขาวแดงเป็นสีมงคลของปีใหม่

 

รวมเอนทรี่ในซีรี่ส์

-Osechi-โปรเจ็กต์เปิบข้ามปี: เมื่อกุ๊กเถื่อนริทำข้าวกล่องปีใหม่...: http://jellyfish-marine.exteen.com/20091229/osechi

-Osechi-โปรเจ็กต์เปิบข้ามปี EP01: สอยวัตถุดิบ! (ภาคช้าง): http://jellyfish-marine.exteen.com/20091229/osechi-ep01-1

 

2009/Dec/29

Entry by ช้าง

อุโฮ้ยย~

สวัสดีค่ะทุกท่าน อยู่ๆช้างก็ขยันขึ้นมา (หลังจากขี้เกียจมานาน) มาคราวนี้ช้างอยากจะมาป่าวประกาศให้ทุกท่านทราบว่า

ช้างไปออกแสดงคอนเสิร์ตมาค่ะ!!!

เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นยินดี ที่พิกกี้เมอร์เมดอย่างช้างก็ตรากตรำตะเกียกตะกายฝึกซ้อม จนไปแสดงบนเวทีกับเขาได้เหมือนกัน เย้
แต่หารู้ไม่ว่า แสดงคอนเสิร์ตนี่ไม่ใช่ว่าแค่เล่นเพลงได้ก็จบ ช้างยังต้องผ่านด่านมากมายทั้งก่อนและตอนแสดง..กระซิก



ช้างเล่นเครื่องดนตรีญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า "โกโตะ" ค่ะ นั่งคุกเข่าท่านางฟ้าแล้วดีดด้วยสามนิ้ว คล้ายๆจะเข้ แต่จะเข้น่าจะยากกว่า (เท่าที่ดู เพราะไม่เคยเล่นจะเข้) คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นที่ฮอลล์ขนาดไม่ใหญ่มากในเมืองโออิตะ ท่าทางจะจัดติดต่อกันมาหลายปีแล้ว มีกลุ่มนักแสดงดนตรีญี่ปุ่นมาร่วมแสดงกันสิบสี่ทีม ทีมของช้างเล่นเป็นทีมที่เจ็ดค่ะ ตรงกลางพอดี เพลงชื่อ "雪のように" "ดั่งหิมะ" ค่ะ เล่าถึงความรู้สึกของหญิงสาวแรกรุ่นที่เฝ้ารอวันที่จะได้พบกับ"คนๆนั้น"ของเธอด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ดั่งหิมะแดนใต้ โอ้วววว เพลงช่างสาว ช้างฟังครั้งแรกหันไปมองหน้ารุ่นน้องที่เล่นด้วยกัน....อาจารย์ต้องไม่ได้คิดถึงคนเล่นตอนเลือกเพลงแน่ๆเลยใช่มั้ยคะ?

ช้างเล่นโกโตะสอง ซึ่งเล่นทำนองเพลง ต้องคอยจับจังหวะให้ทันโกโตะแรกที่เล่นทำนองเนื้อร้อง นิ้วงี้เกือบพันกัน ซ้อมตั้งแต่เดือนสิงหาคม ไปเล่นเอาตอนพฤศจิกายน ปิดเทอมหน้าร้อนไม่ได้ไปไหนก็เพราะเหตุฉะนี้แหละค่ะ วันซ้อมใหญ่ เดินขึ้นเวทีไปช้างแทบลมจับ...เอ่อ ไหนใครบอกช้างว่าฮอลล์มันเล็กนิดเดียวไงคะ จุคนได้หลายร้อยนี่ไม่เล็กนะคะ แถมช้างนั่งข้างหน้า ไฟส่อง..ไม่ เผา ไฟแรงแผดเผาเสียจนช้างนึกว่าคนคุมไฟเขาอาจจะอยากทานเนื้อย่างขึ้นมากะทันหัน....เงยหน้าไม่ได้เลยทีเดียวค่ะ



วันจริง เด็กต่างชาติสามคนไม่มีใครแต่งหน้าเป็น ต้องแบกหน้ากลมๆไปเคาะประตูเพื่อนชาวญี่ปุ่นแต่เช้าให้เขาแต่งให้ ซึ่งก็ค่อยๆแต่งให้จริงๆ ทุกคนตกรถไปรอบเช้าสุดที่กะไว้ว่าจะขึ้น ช้างต้องปั่นจักรยานไปสถานี(ทั้งที่ผมถูกคาดไว้ หน้าเพิ่งแต่งแบบวิ้งๆ เตรียมขึ้นเวที) ไปถึงสถานี เจอเจลที่รัก "นี่เรียกแต่งหน้าแล้วหรือนั่น" ฮือ เจลจ๋า ช้างเสียเซลฟ์เลย..
แต่สุดท้ายแล้วเจลก็ว่าไว้ถูก เพราะหลังจากนั้นช้างต้องมานั่งเติมเองก่อนแสดงอยู่ดี เพราะแต่งหน้าแปดโมงครึ่ง แสดงบ่ายสอง...

ยัง ยังไม่พอค่ะ ช้างไปถึงฮอลล์แบบเส้นยาแดงผ่าแปดได้เพราะเจลเจลยอมหารค่าแทกซี่จากสถานีโออิตะไป (แถมยังไปนั่งดูเป็นกำลังใจ) ทว่า สิ่งที่รอช้างอยู่ก็คือ อาจารย์พร้อมผ้าเป็นพับๆในมือ เพราะเวลาแสดงจริงต้องใส่กิโมโนแบบ...เต็มยศ รัดเข้าไปสิ พันเข้าไปสิ ใส่เสร็จช้างงอตัวไม่ได้ หายใจไม่ออก ปัญหาคือ ใส่ตอนสิบโมงครึ่ง เล่นตอนบ่ายสอง...พอถามอาจารย์ว่า "ข้าวกลางวันหนูจะทำยังไงล่ะคะอาจารย์" ท่านก็ตอบอย่างใจดีว่า "ซื้อข้าวปั้นมาให้แล้วล่ะ".....เปล่าค่ะ หนูเองก็แบกอาหารมา ปัญหาอยู่ที่ใส่มันลงไปไม่ได้นี่สิคะ ฮือออ....



ข้างล่างนี่เป็นลิ้งค์ไปหน้าเว็บยูทูบที่ท่านน้องสุดที่รักอัพโหลดเอาไว้ให้ค่ะ กดไปดูกันด้วยนะคะ(พวกเธอวววว์)

http://www.youtube.com/watch?v=605HitWVFqo


ทายสิคะว่าสิ่งแรกที่ช้างทำหลังแสดงเสร็จคืออะไร......กินค่ะ ข้าวปั้นสามก้อน เรียบ...

รักเจลเจล กอดเจลเจล อี๊ดด

edit @ 30 Dec 2009 00:03:17 by ช้าง/แมงกะพรุน

edit @ 30 Dec 2009 00:05:54 by ช้าง/แมงกะพรุน

2009/Dec/29

Entry by ช้าง

อะห้อยย~

ราตรีต์สวัสดิ์ค่ะทุกท่าน (จะว่าสายันต์มันก็ดึกไปนี่นา)
กราบขออภัยจริงๆค่ะที่หายไปเสียนาน กลับมาคราวนี้อีกไม่กี่วันก็จะปีใหม่แล้ว
(อยากจะแก้ตัวว่ายุ่งมาก แต่ทุกท่านก็คงรู้สินะคะว่า จริงๆแล้วช้างแค่หลังยาว นอนจนขนขึ้นตัว)

ปีนี้เจลและช้างตัดสินใจจะทำ "โอเซจิ เรียวริ Osechi-ryouri" ทานกันค่ะ เชื่อว่าเจลเจลคงจะได้เล่าให้ฟังแล้วว่าเป็นอาหารที่ชาวญี่ปุ่นทานกันในวันแรกของปี โดยที่อาหารแต่ละชนิดก็จะมีความหมายอันเป็นสิริมงคลแตกต่างกันไป โอเซจินี่จริงๆแล้วเจลพยายามชักชวนให้ทำมานานแล้ว แต่ช้างไม่เคยยอมทำด้วยเลย เพราะ...เงินไม่พอค่ะ ปีนี้ทำงานมากพอจะมีเงินเหลือจากค่าใช้จ่ายรายวัน (แต่ไม่ยักผอม) จึงตัดสินใจกันว่า ปีสุดท้ายแล้ว ยังไงก็ต้องทำ (โดยเจล)

ด้วยเหตุฉะนี้ วันนี้ช้างหลวงและแมงกะพรุนจึงจับมือกันลัลล้าไปซื้อของเพื่อเตรียมมาทำในวันนี่สามสิบเอ็ด โดยจะต้องซื้อของให้ครบภายใต้งบประมาณ หนึ่งหมื่นเยน (บวกลบสองพัน)

เจลเลือกของ ช้างถือลิสต์ ต่อจากนี้เป็นภาคต่อของบรรดาส่วนประกอบในโอเซจิที่เราไปเลือกซื้อกันมาค่ะ



伊達巻ดาเตะมากิ หรือก็คือไข่ม้วนชนิดหนึ่ง สื่อความหมายว่าภูมิปัญญาเพิ่มพูน (จากการเล่นอักษรคันจิ)
กล่องนี้ได้มาด้วยความบังเอิญยิ่งยวดค่ะ ตอนแรกช้างกับเจลยืนเลือกอยู่นานมาก เพราะไม่เคยซื้อ ไม่รู้ว่าอันไหนอร่อย ไอ้ที่ดูดีก็อันใหญ่เกินไป เลยตกลงกันว่า งั้นไปดูที่ซูเปอร์ของห้างมีสถานีดีกว่า เผื่อมีให้เลือกเยอะกว่า แต่พอเดินข้ามซูปเปอร์ไปอีกมุมเท่านั้นแหละค่ะ ก็จ๊ะเอ๋กับเจ้ากล่องนี้ หน้าตายั่วยวนมาก แถมมีสองแบบ(ธรรมดาและไส้ผัก)ในกล่องเดียว...คว้าสิคะ



年越し蕎麦โทชิโคชิโซบะ คือโซบะข้ามปีค่ะ ทานในวันโอมิโซกะ(วันส่งท้ายปี)เพื่อเป็นความหมายว่า จะได้อยู่ต่อไปนานๆ หรือ เพื่ออธิษฐานตัดความทุกข์ความลำบากในปีนี้ ไม่ให้ถูกยกเอาไปปีหน้า  แล้วแต่สถานที่แตกต่างกันไปค่ะ  ปัญหาของเราคือ เจลไม่ทานโซบะ....เลยเกิดการซื้อโทชิโคชิอุด้งเพิ่มมา มีความหมายไม่ต่างกันค่ะ


バイオレットク・・เอ่อ อันนี้ บร็อคโคลี่ม่วง?? ชื่อที่ถุงเขียนไว้ว่า ไวโอเล็ตคุ....คุ อะไรช้างไม่ทราบจริงๆค่ะ ที่ซื้อมาก็เพราะว่า เดินผ่าน อ๊ะ สีสวย แล้วเจลก็หยิบใส่ตะกร้า



かまぼこคามาโบโกะ สีขาวแดง(ชมพู)เพื่อการเฉลิมฉลองค่ะ ที่เห็นเป็นห่อแปะคำว่า "竹" (ทาเกะ แปลว่า ไผ่) นั้นมีสาเหตุมาจากการเล่นสีที่เนื้อด้านในให้เป็นภาพต้นไผ่ค่ะ ตอนเลือกนั้นลังเลกันอลู่ระหว่างสนญี่ปุ่นกับไผ่ แล้วรู้สึกว่าต้นสนคืออายุยืน ไผ่คือการเจริญเติบโต เจลกับช้างเลยเลือกไผ่ เพราะกะให้มีความหมายเหมือนหญ้าแพรกค่ะ



ปลาบุริ (ก่อนโตเต็มวัยชื่อ ฮามาจิ)เพื่อความเจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การงาน การได้เลื่อนขั้น เพราะปลานี้จะมีชื่อที่ต่างไปในแต่ละช่วงวัยค่ะ ไปเจอแบบที่เขาหมักไว้ให้แล้ว ขายเป็นชิ้นๆ แน่นอน ช้างก็บังคับให้เจลเลือกที่มีหนังติดอยู่น้อยๆ เพราะช้างกลัวหนังปลาญี่ปุ่นย่าง..



カキ คาคิ หอยนางรม....ถุงนี้ก็แค่ ช้างเห็นหอยนางรมแล้วนึกถึงออส่วนของคุณยาย ลงไปดิ้นๆว่าจะกินๆๆๆ เจลเจลเลยยอมให้ซื้อมาค่ะ ให้(แถ)เหตุผลว่า ก็มีกุ้งแล้ว ปลาแล้ว ไม่ได้ ต้องยกมาให้หมดทะเล หอยด้วย (แต่ก็ไม่มีเงินซื้อปูอยู่ดี)



数の子 คาสึโนโกะ เมนูโปรดของช้าง ไข่ปลาดองค่ะ ไข่มากมายนี้แฝงความหมายถึงการมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง ชิ้นนี้เรารีบไปซื้อมาเตรียมไว้ก่อนเลย เพราะจะแพงมาก แล้ววันนี้ไปดูมา ก็แพงจริงๆค่ะ โชคดีที่ตัดสินใจซื้อมาก่อน (รักเจล อิๆ)



明太子 เมงไทโกะ ไข่ปลาปรุงรส เผ็ดๆหน่อย ของขึ้นชื่อของฟุกุโอกะ ความหมายน่าจะเหมือนกัน(มั้งคะ) แต่สาเหตุที่ซื้อนั้นก็เพราะ ช้างชอบ เจลชอบ สีสวย จะเอา....

ถึงตรงนี้ เจลและช้างก็เคลื่อนพลออกจากซูเปอร์ฮิโรเสะอันเป็นที่รัก เพื่อไปยังซูเปอร์ของห้างสรรพสินค้าที่(อาจจะ)ใหญ่ที่สุดในเมือง เหตุเพราะคิดว่าของน่าจะเยอะกว่า และมีให้เลือกมากกว่า และผลจากการอยากทานอะไรก็คว้า ทำให้เราทั้งสองเริ่มรู้ตัวกันแล้วค่ะว่า ค่าของกำลังจะทะลุงบฯ.....



黒豆คุโระมาเมะ ถั่วดำค่ะ จากความเชื่อว่าสีดำเป็นยันต์ไล่ปีศาจ และมาเมะ เล่นคำพ้องเสียงกับคันจิเพื่อให้มีสุขภาพแข็งแรง ทำงานได้ค่ะ
ชิ้นนี้หาอยู่นานมาก เพราะร้ายขายทีเยอะเหลือเกิน เจลและช้างตัดสินใจแล้วว่าซื้อเยอะไปเหลือทิ้งแน่ๆ เพราะจากประสบการณ์ถั่วพวกนี้จะหวานมาก จนช้างมักจะบ่นว่า หวานทะลวงไส้ (เครดิตคำพูดของคุณธุวดารา) จนมาเจอเอาที่ห้างนี่ล่ะค่ะ โปรดสังเกต ที่มุมซองเขียนไว้ว่า โลว ชูการ์ น้ำตาลต่ำ ดีมากกก



蓮根 อันนี้เป็นเรงคอง(รากบัว)ไส้มัสตาร์ดชุบไข่ทอด เจลให้เหตุผลว่า มันมีไส้ ดูหน้าตาเหมือของม้วน ที่จะหมายถึงภูมิปัญญาเพิ่มพูน ส่วนช้าง...ชอบมัสตาร์ดค่ะ แต่จริงๆ ด้วยความที่รากบัวมีรูมาก ญี่ปุ่นจึงเปรียบให้ความหมายถึงวิสัยทัศน์ และว่าปีนี้จะเป็นปีที่น่าคาดหวัง(ให้เกิดเรื่องดีๆ...สาธุ)

(เพิ่มเติมจากแมงกะพรุน อาหารนี้มีชื่อว่า "คาราชิเรนคง" แปลเป็นไทยง่ายๆว่า "รากบัวเผ็ด" เป็นอาหารขึ้นชื่อของจังหวัดคุมาโมโต้ค่ะ ตอนที่ไปทานโอเซจิของบ้านโฮสต์เมื่อสองปีก่อนก็ใส่เจ้านี่เข้ามาเหมือนกัน บ้านโฮสต์อยู่คุมาโมโต้ค่ะ) 





鰻巻き อุนางิมากิ หรือ ปลาไหล(ย่าง)ม้วน จัดอยู่ในทั้งของประเภทของม้วนและของย่าง ปลาไหลมีความหมายเหมือนปลาบุริ จากคำกล่าวของญี่ปุ่นว่า อุนางิโนโบริ แปลว่าปีนขึ้นไปจนฉุดไม่อยู่ค่ะ แต่เอาเข้าจริงๆ อันก็ก็เกิดจาก เจลอยาก...(มั้ง)



大葉 โอบะ ใบโอบะ เอามาแต่งกล่องค่ะ มีกลิ่นหอมจางๆ แต่จะแรงขึ้นเมื่อเคี้ยว พบในอาหารจานซูชิมากพอๆกับใบชิโสะ เจลไม่ชอบเท่าไหร่ พอๆกับที่ไม่พิสวาศชิโสะมากนัก แต่ช้างชอบบบ (แปลว่า ทานคนเดียวหมดแน่ๆ)



คุริ (เกาลัด) เพราะมีสีเหมือนทอง เลยเปรียบเป็นเหมือนกับทองค่ะ หายากมากกว่าจะได้กระปุกนี้มา เพราะปกติขายแพงมาก และขายทีเหมือนจะเลี้ยงพระทั้งวัด ไม่ก็มากระจุกหนึ่งแต่ราคาเท่าราเมงทั้งถ้วย(ยักษ์) ตอนเจอกระปุกนี้แทบกระโดดด้วยความดีใจเลยทีเดียว



海老つみれ เอบิซึมิเระ กุ้งบดปั้นเป็นก้อน(หรือจะเรียกลูกชิ้นกุ้งดี?) เหตุผล ก็เจลจะกิน...ก็มันกลมๆ อะไรกลมๆปกติก็ดีอยู่แล้วล่ะ....ก็เจลจะกิน



海老 กุ้งค่ะ กุ้งตัวใหญ่มาก ไม่ทันดูว่าส่งตรงจากไทยรึเปล่า แต่คงไม่ใช่ เพราะไม่แพงมาก(อ้าว) ภาพแย่มากเพราะช้างเอาใส่ช่องแช่แข็งไว้ จะแกะออกมาก็เย็นมือเหลือเกิน(แก้ตัว) กุ้งนี้ตอนเจลกำลังเลือกอยู่ๆก็หันมาถามช้างว่า เอากี่ตัวดี? แน่นอน ด้วยความบ้าเลือด ช้างก็บอกว่า กินกันหกคน ก็หกตัวสิเธอ....แล้วเจลก็บ้าจี้หยิบ...หมดเป็นพันกับแค่กุ้งนี่ล่ะค่ะ



ไดได ค่ะ วิกิบอกว่ามันคือ ส้มขมญี่ปุ่น ชื่อพ้องเสียงกับคำที่แปลว่า จากรุ่นสู่รุ่น (代々)เป็นนัยว่าอธิษฐานให้เด็กๆได้รับแต่สิ่งดีๆในปีใหม่(มังคะ) ช้างยังสงสัยอยู่ว่าใบมันแปลกมาก เพราะใบคว่ำ ถ้าจับใบหงายขั้วจะอยู่ข้างล่าง แล้วลูกนี้ก็หนักน่าดู ก้านไม่น่าคอนอยู่ สงสัยจังว่าเจ้าลูกนี้ตอนอยู่บนต้นเข้าใจผิดว่าตัวเองเป็นดอกหรือยังไง



ภาพสุดท้ายของช้างค่ะ ถ้วยใส่น้ำซุป ใช้คู่กับกล่องใส่โอเซจิ ถ้วยนี้เป็นความติดลมของเจลว่า ไหนๆเราก็ซื้อกล่องหน้าตาดีมาแล้ว ก็ซื้อถ้วยหน้าตาดีมาใช้คู่กันเสียเลยสิ ถามช้างเหรอคะ แน่นอน ช้างก็ไหล...เอาสิ  แล้วเราก็ได้ถ้วยมาหกใบค่ะ


เฮ่อ หมดแล้ว ที่เห็นมาทั้งหมดนี้นั้น กรอบไว้ในงบได้อย่างมหัศจรรย์มากค่ะ ช้างเดินถือสมุดจดลิสต์ตามเจล คอยกดดันเจลที่ทำท่าจะคว้าอะไรแปลกๆอยู่เรื่อย (แต่ตัวเองก็คว้าหมับคว้าหมับเหมือนกัน เจลไม่ห้ามด้วยสิ)สงสัยวิญญาณเหรัญญิกชมรมจะเข้าสิงชั่วขณะ ตอนหลังมานั่งคำนวณในสตาร์บัค(เพราะช้างหมดแรง งอแงจะเอากาแฟ)ได้หมื่นเยนหน่อยๆ หารไปหารมาคิดค่าเบ็ดเตล็ด ก็จ่ายคนละสองพัน เฮ้อ รอดไป

รอดูโอเซจิฝีมือเจลเจล และผู้ช่วย(กิน)ช้างตอนต้นปีนะคะทุกคน
 
(source: ja.wikipedia.org & en.wikipedia.org)

รวมเอนทรี่ในซีรี่ส์

-Osechi-โปรเจ็กต์เปิบข้ามปี: เมื่อกุ๊กเถื่อนริทำข้าวกล่องปีใหม่...: http://jellyfish-marine.exteen.com/20091229/osechi

edit @ 30 Dec 2009 10:09:43 by ช้าง/แมงกะพรุน